ฝึกสนทนาภาษาอังกฤษสำหรับผู้ใหญ่ที่เข้าใจมากกว่าที่พูดได้

ทำไมคุณถึงค้างเมื่อพูด

เมื่อคุณเรียนภาษาผ่านการอ่าน แบบฝึกไวยากรณ์ และรายการคำศัพท์เป็นหลัก คุณสร้างทักษะหนึ่งได้ดีมาก คือการจำภาษาอังกฤษได้ เห็นคำแล้วรู้ว่าแปลว่าอะไร

การพูดต้องการสิ่งที่ต่างออกไป มันขอให้คุณสร้างคำขึ้นมาจากความว่างเปล่า พร้อมกับเลือกกาล จำว่าพูดอะไรไปแล้ว และฟังอีกฝ่ายไปด้วย นั่นคืองานหลายอย่างพร้อมกัน

ช่องว่างระหว่างการจำคำได้กับการสร้างคำออกมาเป็นเรื่องปกติ มันปิดได้ด้วยการฝึกพูด และแทบไม่มีอย่างอื่นที่ปิดมันได้

คุณน่าจะรู้คำศัพท์มากพอที่จะสนทนาได้อยู่แล้ว การเข้าถึงคำเหล่านั้นได้เร็วคือทักษะที่ต้องสร้าง

นิสัยการแปล และมันทำให้คุณช้าลงอย่างไร

ผู้เรียนส่วนใหญ่สร้างประโยคในภาษาของตัวเองก่อน แล้วค่อยแปลงเป็นภาษาอังกฤษ วิธีนี้ใช้ได้เมื่อมีเวลาเขียน แต่ในบทสนทนามันช้าเกินไปมาก และยังสร้างประโยคที่ฟังแปลกด้วย เพราะภาษาของคุณกับภาษาอังกฤษเรียงความคิดต่างกัน

ทางออกคือการทำซ้ำภายใต้แรงกดดันเบาๆ เมื่อคุณถูกถามและต้องตอบทันที ครั้งแล้วครั้งเล่า สมองของคุณจะเลิกเดินทางอ้อมในที่สุด มันคว้าภาษาอังกฤษโดยตรงเพราะทางอ้อมเสียเวลามากเกินไป

นักเรียนมักบรรยายช่วงเวลาที่มันเกิดขึ้นว่าเป็นความประหลาดใจเล็กๆ พวกเขาจับได้ว่าตัวเองพูดมาถึงกลางประโยคโดยไม่รู้ว่าเริ่มต้นอย่างไร

บทเรียนสนทนาเป็นอย่างไรจริงๆ

บทเรียนยาว 50 นาที เป็นตัวต่อตัว ออนไลน์ ผ่านวิดีโอคอล เราคุยกัน นั่นคือกิจกรรมหลัก และเป็นกิจกรรมหลักตลอดทั้งบทเรียน

การคุยมีรูปทรงของมัน เราเลือกหัวข้อจากชีวิตจริงของคุณ ภาษาอังกฤษที่คุณฝึกจึงเป็นภาษาอังกฤษที่คุณจะต้องใช้สัปดาห์นี้ งาน ครอบครัว แผน ข่าว สิ่งที่ดู ปัญหาที่กำลังจัดการ

ฉันจดโน้ตระหว่างที่คุณพูด ฉันไม่หยุดคุณทุกครั้งที่มีอะไรผิด เพราะการถูกแก้กลางประโยคสอนให้คุณกลัวประโยค ฉันรวบรวมการแก้ไขแล้วเราไล่ดูด้วยกัน และคุณได้รับเป็นลายลักษณ์อักษรทีหลัง

ผ่านไปไม่กี่สัปดาห์ ข้อผิดพลาดเดิมๆ จะปรากฏซ้ำในโน้ตเหล่านั้น นี่มีประโยชน์ มันแสดงให้เห็นนิสัยสองสามอย่างที่ควรเจาะ แทนที่จะพยายามแก้ทุกอย่างพร้อมกัน

เราฝึกอะไรบ้าง

การฝึกสนทนาครอบคลุมมากกว่าที่ชื่อบอก

• ความเร็วในการนึกคำ พูดคำออกมาในขณะที่มันยังมีประโยชน์
• เติมความเงียบอย่างเป็นธรรมชาติ เรียนรู้ว่าคนพูดคล่องพูดอะไรระหว่างคิด เพื่อให้การหยุดฟังเหมือนกำลังคิด ไม่ใช่กำลังพัง
• ขอความช่วยเหลือโดยไม่เปลี่ยนภาษา “How do you say the thing you use to…” ทำให้บทสนทนายังเป็นภาษาอังกฤษและได้คำที่ต้องการ
• วลีในชีวิตประจำวัน สำนวนสั้นๆ ที่ใช้บ่อยซึ่งทำให้การพูดฟังเป็นธรรมชาติ และตำราแทบไม่สอน
• ความมั่นใจเมื่อผิด พูดผ่านข้อผิดพลาดไปแทนที่จะหยุด เพราะการหยุดตัดบทสนทนา แต่ข้อผิดพลาดมักไม่ตัด

คนสังเกตเห็นความต่างเร็วแค่ไหน

นักเรียนส่วนใหญ่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงแรกหลังสามหรือสี่บทเรียน มักเป็นเรื่องเล็กๆ โทรศัพท์ที่ราบรื่น ประชุมที่พูดสิ่งที่ตั้งใจได้ตั้งแต่ครั้งแรก

ความเปลี่ยนแปลงใหญ่ แบบที่การพูดภาษาอังกฤษเลิกรู้สึกเหมือนงานหนัก ใช้เวลาฝึกสม่ำเสมอไม่กี่เดือน สัปดาห์ละครั้งพอให้ก้าวหน้ามั่นคง สัปดาห์ละสองครั้งเร็วกว่า

สิ่งที่สำคัญกว่าความถี่คือการฝึกต้องเป็นการพูด และมีคนฟังใกล้พอที่จะบอกคุณว่าต้องแก้อะไร

การพูดยี่สิบนาทีทุกสัปดาห์ชนะแบบฝึกไวยากรณ์สองชั่วโมงสำหรับปัญหานี้โดยเฉพาะ

ฝึกระหว่างบทเรียน

การฝึกพูดไม่ต้องมีคู่ทุกครั้ง ทั้งหมดนี้ทำคนเดียวได้

1. บรรยายสิ่งที่กำลังทำขณะทำอาหารหรือเดิน ออกเสียง เป็นภาษาอังกฤษ เป็นประโยคเต็ม
2. เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้อีกครั้ง ครั้งแรกเป็นอดีตกาล แล้วเล่าเหมือนกำลังเกิดขึ้นตอนนี้ เรื่องเดียว สองกาล
3. อัดเสียงโน้ตสองนาทีเรื่องอะไรก็ได้แล้วฟังย้อนหนึ่งรอบ คุณจะได้ยินรูปแบบของตัวเองทันที
4. พูดตามบทหนังทันทีหลังนักแสดง เลียนแบบจังหวะ ไม่ใช่สำเนียง
5. จดรายการสั้นๆ ของคำที่คุณนึกหาแล้วหาไม่เจอ นำมาบทเรียนถัดไป